Jij accepteert me gewoon niet zoals ik ben!

Veilige liefde betekent dat je jezelf kunt zijn bij elkaar. Dat je jezelf durft te zijn bij elkaar. Liefst zonder kritiek en zonder dat je je afgewezen voelt.

Hoor of zeg jij ook regelmatig: “je moet me maar accepteren zoals ik ben?” 

Je helemaal geaccepteerd voelen is een basisbehoefte die we allemaal hebben. Want om jezelf te zijn bij elkaar, moet je je veilig en geaccepteerd voelen. Nietwaar?

Toch is het hier oppassen geblazen. Aan ‘elkaar accepteren’ kleven een paar grote valkuilen. Drie daarvan deel ik hier graag met je.

1. Ben je regelmatig geïrriteerd of boos op elkaar? 

Boosheid is een belangrijk signaal dat persoonlijke grenzen overschreden worden. Het is een teken dat jullie grenzen op dat moment niet met elkaar samenvallen.

Dit betekent per definitie dat het onmogelijk is om elkaars gedrag altijd te accepteren. De zin “je moet me maar accepteren zoals ik ben” werkt daarom niet.

Is zo’n zin misschien eerder de boodschapper van een verlangen? Een vraag aan je partner: wil je mij accepteren? Wil je mijn grenzen respecteren? Vind je me waardevol en belangrijk?

2. Wie is verantwoordelijk dat jij je geaccepteerd voelt?

Een heel moeilijke vraag, die niet zomaar te beantwoorden is. Velen (ook beroemde psychologen en andere deskundigen) zeggen: je bent verantwoordelijk voor je eigen gevoel.

En juist deze overtuiging leidt tot veel ellende. Waarom?

Omdat wij mensen ons gedrag daarmee goed praten: “Ik kan er niks aan doen dat jij je zo voelt, dat probleem ligt op jouw bordje. Dus moet je het maar in jezelf oplossen”.

Hoe alleen voel jij je dan wel niet, bij zo’n uitspraak,  als je je net heel onrechtvaardig behandeld voelt door je partner?

Het experiment “blauwe ogen / bruine ogen” laat heel goed zien hoe je als mens ervoor kunt zorgen dat een ander zich wel of niet geaccepteerd voelt, hoe goed je zelfvertrouwen ook is.

Mijn boodschap? Gezamenlijke verantwoordelijkheid! Mensen zijn sociale wezens en ‘alles’ reageert op elkaar. Actie en reactie. Onvermijdelijk.

3. Durf je risico’s te nemen bij elkaar?

Hoe veiliger en geaccepteerd jij je voelt bij je partner, hoe meer risico je durft te nemen om jezelf te zijn.

• En ja, dit hangt samen met jouw zelfbeeld en hoeveel zelfvertrouwen je hebt.
• En nee, dit is bij lange na niet het hele verhaal.

Je zelfvertrouwen verdwijnt namelijk als sneeuw voor de zon als dit niet gevoed wordt in het hier en nu door een veilige verbinding met je partner.

Ieder volwassen mens heeft het namelijk z’n hele leven nodig om veilig te verbonden te zijn met een andere, onvervangbare volwassene. Dat is wat psycholoog Sue Johnson na veel onderzoek heeft uitgevonden.

Kortom: het begint en eindigt allemaal in de hechte en veilige verbinding die je met elkaar weet te creëren…