Waarom prima niet (meer) goed genoeg is
Het is toch prima en goed genoeg zo?
Waarom veranderen…?
Waarom moet het toch altijd meer en beter zijn…
Je moet gewoon tevreden zijn met wat je hebt…
Heb je een partner met deze mening en remmen ze de nieuwe initiatieven af? Het is vooral heel vervelend als je dat in je relatie verschillend ervaart.
Wat nu als jij ontevreden of zelfs ongelukkig bent in jullie relatie en je kan jouw partner moeilijk in beweging krijgen omdat die vindt dat het allemaal wel meevalt, er niet echt iets aan de hand is of dat alleen jij een probleem hebt?
Als je allebei achterover leunt en alles op zijn beloop laat, dan durf ik je nu al op een briefje te geven dat het later gaat wringen.
Ouder worden verandert de dynamiek sowieso
Mogelijk ben je nu allebei tevreden met een goed-genoeg-relatie. Maar ook dan kun je op een punt komen (op of na je vijftigste bijvoorbeeld) dat ‘stabiel maar saai’ niet meer leuk is. Natuurlijk heb je dan altijd nog de tijd om iets te ondernemen. Maar als het nu al wringt in een soort broer-zus-relatie of praktische relatie zonder intimiteit, dan zou ik niet wachten tot het vijf voor twaalf is.
Dit zijn de belangrijkste redenen waarom ‘prima’ in de oudere levensfase niet meer genoeg is:
1. Het ‘Empty Nest’-syndroom
- De buffer valt weg: kinderen vliegen uit en de dagelijkse logistieke drukte stopt.
- De focus verschuift: je bent niet meer alleen ‘ouders’, maar weer ‘partners’.
- De stilte confronteert: zonder de afleiding van een gezin merk je pas écht hoe (weinig) je nog deelt met elkaar.
2. Het ‘Is dit het nou?’-gevoel (De 50-plus-transitie)
- Eindigheid in zicht: je beseft dat de tijd die voor je ligt korter is dan de tijd achter je.
- Geen concessies meer: de drang groeit om de rest van je leven écht gelukkig en vervuld te zijn.
- Hoge prioriteit voor kwaliteit: genoegen nemen met een zesje voelt plotseling als pure tijdsverspilling.
3. De behoefte aan diepe emotionele connectie
- Samen maar eenzaam: alleen functioneel communiceren over de boodschappen of de tuin voldoet niet meer.
- Behoefte aan een klankbord: je zoekt een partner die echt luistert naar je dromen, angsten en nieuwe levensfase.
- Intimiteit herontdekken: er ontstaat ruimte voor een nieuwe vorm van diepgang, die verder gaat dan alleen routine.
4. De invloed op je algehele gezondheid en energie
- Chronische stress: een relatie die ‘lauw’ aanvoelt, kost ongemerkt enorm veel energie.
- Fysieke impact: goede relatiekwaliteit verlaagt je bloeddruk en versterkt je immuunsysteem.
- De levensbooster: een écht goede relatie geeft je de vitaliteit en veerkracht om actief van je vijftiger jaren te genieten.
5. Persoonlijke groei en nieuwe vrijheid
- Ruimte voor jezelf: rond je 50e weet je beter wie je bent en wat je wilt.
- Samen groeien of uit elkaar groeien: als je partner niet meebeweegt in die nieuwe vrijheid, remt de relatie je persoonlijke ontwikkeling af.
Signalen altijd bloedserieus nemen
Wat jullie leeftijd of levensfase ook is: als één partner aangeeft een relatieprobleem te ervaren, dan is dat een belangrijk signaal. Menig koppel gaat er pas iets mee doen als het (bijna) te laat is. De emotionele verwijdering is dan veel en veel moeilijker om te draaien. Elkaar serieus nemen en betrokken zijn bij elkaar levert je als het goed is deze insteek op:
Jouw probleem is ook mijn probleem… Als jij je ongelukkig en verdrietig voelt, dan stopt alles even en gaan we dat eerst uit de wereld helpen.
Ik geef je hier 5 belangrijke redenen waarom het probleem van de een ook altijd het probleem van de ander is. En dat je daarom het beste samen het ijzer kunt smeden als het nog heet is.
1. Het leven en de werkelijkheid veranderen voortdurend
Je kunt eenvoudigweg niet achteroverleunen want alles beweegt en alles is veranderlijk. Ook jouw partner en ook jijzelf. Alle gebeurtenissen en ervaringen maken dat je nieuwe meningen krijgt en dat je steeds wijzer wordt. Problemen en gevoelens van onvrede bewegen ook.
Je moet je voortdurend aanpassen aan nieuwe omstandigheden, en daar hoort ook de relatie met jouw partner bij. Voor je het weet loop je achter de feiten aan en ben je elkaar letterlijk of figuurlijk kwijt.
2. Je relatie is een holon
Dat klinkt misschien een beetje zweverig, maar ik vind het een mooie korte term die ook de wederkerigheid in je relatie omvat. Holon als term komt uit het Grieks en betekent: gelijktijdig een geheel én een deel. Een holon functioneert net als een systeem min of meer autonoom volgens eigen regels.
Wanneer je samenleeft in een relatie, heb je automatisch een holon met elkaar. Je beïnvloedt elkaar en je stemt af op elkaar, of je het nou wil of niet. Stemmingen slaan bijvoorbeeld over en als één partner ongelukkig is, dan werkt dat in de hele relatie door.
3. Gelukkig zijn als jouw partner ook gelukkig is
Zoals eerder al gezegd: de kloof wordt alleen maar groter als je niets doet wanneer één van de twee zich ontevreden voelt. Je wilt dan vast jouw steentje eraan bijdragen om die onvrede positief te keren. Dat is trouwens echt niet alleen maar nobel, want je relatie redden betekent ook jezelf redden.
4. Ontvankelijk zijn voor elkaars beïnvloeding
Een van de belangrijkste kenmerken van een goede relatie is dat je openstaat voor de invloed van elkaar. Stel dat je behoorlijk zelfstandig ingesteld bent, dan trek je je waarschijnlijk weinig van de buitenwereld aan. Dan is het oppassen geblazen dat je niet ook jouw partner naar die buitenwereld verwijst.
Openstaan voor de onvrede van je partner en dat als een kans zien om samen te groeien, is het slimste wat je kan doen om je relatie beter te maken.
5. Ben alert op het gewenningseffect en stap uit je comfortzone
Een goed-genoeg-relatie is een grote valkuil van niets ondernemen. Het lijkt nu misschien veilig om niets te doen (om ruzie of gedoe te voorkomen), maar je schiet er in de praktijk niets mee op als:
- je jezelf ermee sust. Het dwingt dan een tevredenheid af die er in werkelijkheid niet is. Zoiets als zachte heelmeesters die stinkende wonden maken.
- je inmiddels zo gewend bent aan bepaalde patronen of ‘koude’ omgangsvormen dat je er niet meer bij stilstaat dat dit eigenlijk niet de manier is waarop je samen met je partner wilt leven.
- de laat-maar-houding je parten speelt en je gelooft dat het toch allemaal geen zin heeft.
Uit je comfortzone stappen betekent actie ondernemen zonder dat je precies weet hoe je relatie gaat veranderen. Mogelijk vind je bepaalde acties riskant. Bedenk dan dat wij mensen in het algemeen niet zozeer bang zijn om te veranderen, maar bang om wat we mogelijk kunnen verliezen.
In de situatie dat een van de twee vindt dat er iets moet gebeuren, is echter al een verliezende situatie. Door samen actie te ondernemen kun je alleen maar winnen.