De 7 kenmerken van goede verbindingsgesprekken en wat ze je opleveren

Fijne verbindingsgesprekken voeren.

Lukt het jou en je partner nog om dat te doen? Of alleen maar heel af en toe? En verzandt het dan weer?

Hoe schrijnend kan de eenzaamheid van partners zijn, die elkaar emotioneel niet meer kunnen bereiken. In de loop van de tijd ga je dan steeds meer op slot voor elkaar. En lukt erover praten al helemaal niet meer.

Die verwijdering verloopt vaak in 3 fases:

1. Botsingen, kwetsingen en het niet (meer) goed uitpraten.
2. Protesteren en dichtklappen, aanvallen en verdedigen, en steeds meer frustratie.
3. Opgeven en langs elkaar heen leven.

Leven jij en je partner in een van deze fases?

Dan kan het niet anders dan dat jullie niet weten hoe je goede verbindingsgesprekken moet voeren. Op een zodanige manier dat het motiverend is en je je al verheugt op het volgende verbindingsgesprek.

Dit zijn de belangrijkste kenmerken van deze gesprekken:

Kenmerk 1: Je maakt er tijd voor
Een open deur, denk ik. Maar dan wel eentje waar veel koppels niet doorheen lopen. Er zijn meestal vele redenen waarom het niet lukt om structureel tijd te plannen voor elkaar en goede verbindingsgesprekken. Toch moet je het in de agenda vooruit plannen en doen als je het echt belangrijk vindt. Ook al is het druk, of ben je moe of bezorgd dat jullie dan ruzie of toestanden krijgen.

Kenmerk 2: Je kent je eigen pijnplekken en angsten
Vergis je hier niet in, want dit is niet makkelijk. Je voelt je verdrietig, je voelt je machteloos, je denkt dat je niets meer goed kunt doen en dat doet pijn. Maar wat daaronder de werkelijke pijnplekken en angsten zijn, hebben velen niet door. Laat staan dat je er woorden aan kunt geven. Het duidelijk vertellen aan elkaar is dan ook niet mogelijk. Het kan een hele speurtocht zijn de werkelijke pijn te achterhalen. En een gezamenlijke taal te ontwikkelen.

Kenmerk 3: Je weet ze te vertalen naar je diepere behoeften
Het kennen en (kunnen) delen van je werkelijke gevoelens is al een enorme stap. Maar het is niet genoeg. Want wat we meestal vergeten, is dat onze gevoelens een signaalwerking hebben. Ze geven aan dat een bepaalde behoefte niet bevredigd wordt. Die zijn ook niet even makkelijk te ontdekken. ‘Aandacht’ zie je misschien als een behoefte? Of is aandacht eerder een middel om een andere, diepere behoefte van je te vervullen?

Kenmerk 4: Je durft en kunt dit met je partner delen
Voor jezelf en in jezelf ontdekken wat jouw werkelijke angsten en behoeften zijn, is vers 1. Maar het ook tegen je partner hardop zeggen is vers 2. Hoe vind je de goede woorden zonder je partner van je weg te duwen? Of zal je partner toch niet toegankelijk, ontvankelijk en betrokken reageren, en kun je maar beter niks zeggen?

Kenmerk 5: Je bent toegankelijk voor jouw partner
‘Laat maar zitten’ is wat je misschien steeds vaker denkt? Gevaarlijk, want je partner negeren of niet reageren op dingen die je partner zegt is desastreus. Je blijven openstellen is belangrijk en makkelijker naarmate je je de vorige punten eigen maakt. Maar dan wel tot de diepere kern. Want anders blijf je waarschijnlijk hangen in wederzijds ervaren verwijten.

Kenmerk 6: Je bent ontvankelijk voor jouw partner
Toegankelijk zijn is een 1e stap, maar het ook echt binnen laten komen is een 2e stap. Je kent het vast dat je partner zegt dat hij of zij luistert, en toch voel je er niks bij. Net of het niet echt doordringt. Ieders onveilige hechtingsstijl, die zich in vechtend of vluchtend gedrag laat vertalen, moet je dan allebei leren doorzien. Niet in de laatste plaats, hoe je elkaars onveilige hechtingsstijl mogelijk in stand houdt en zelfs verergert.

Kenmerk 7: Je reageert betrokken naar je partner
Wanneer alles wat je tegen elkaar zegt echt kan binnenkomen, dan pas kun je de volgende stap nemen: namelijk op een betrokken, empathische manier reageren op elkaar. Kwetsbaar durven zijn is een van de basisingrediënten. Juist dat is voor de meesten van ons ontzettend moeilijk. Vooral als je vastloopt in fase 1, 2 of 3. Veel koppels zijn op een gegeven moment wanhopig of moegestreden. Zij zien bijna geen uitweg meer. En weten niet hoe ze die negatieve spiraal moeten omdraaien. Ook daar voelen zij zich onmachtig in.

Het kan echt anders

Stap voor stap kun je samen leren om je te openen, zodat je op een x-moment die heerlijke verbindingsgesprekken kunt hebben met elkaar. En weet je? Door te ontdekken hoe dat moet, kan je relatie zelfs beter worden dan ooit.

Dit is wat je met goede verbindingsgesprekken bereikt:

• Door het stap voor stap op te bouwen vergroot je de toegankelijkheid, ontvankelijkheid en betrokkenheid ten opzichte van elkaar. De intimiteit en het vertrouwen nemen daarmee als het ware vanzelf toe.
• Het voeren van verbindingsgesprekken geeft heel veel voldoening. Ze vormen het beste middel tegen de negatieve communicatiecirkels en momenten waarop gevoelens van gemis en verlating ontstaan.
• In het verbindingsgesprek komt de eventuele terugtrekker van jullie twee dichterbij door diens onmachtige positie achter zich te laten. De eventuele beschuldiger van jullie twee komt in een zachtere emotionele toestand en verlaat de eisende, controlerende positie. Door de zachtere toenadering kan de teruggetrokken partner zich steeds meer openstellen. Kortom: terugtrekkers raken opnieuw betrokken en beschuldigers verzachten.
• Je groeit allebei over je angsten heen om je open en kwetsbaar op te kunnen en durven stellen naar elkaar toe. Hoe vaker de verbindingsgesprekken goed gaan, hoe meer je kunt omschakelen van wantrouwen naar vertrouwen.
• In plaats van je te laten leiden door bewuste en onbewuste angst, kun je je steeds meer laten leiden door het plezier om elkaar lief te hebben.
• Je durft steeds meer emotionele risico’s te nemen bij elkaar. Negatieve uitspraken en emoties nemen je relatie niet meer over, ze zijn geen thermometer meer van jullie liefde en geborgenheid. Ze zijn ‘slechts’ problemen en meningsverschillen.